رمز اتبش

درباره این ابزار

این ابزار رمز اتبش را به کار می‌برد؛ یکی از قدیمی‌ترین رمزهای جایگشتی شناخته‌شده که در اصل برای الفبای عبری استفاده می‌شد و بعدها برای خط لاتین تطبیق یافت. این رمز با آینه کردن جایگاه هر حرف در الفبا کار می‌کند: A به Z، B به Y، C به X تبدیل می‌شود، و به همین ترتیب، بر اساس این قاعده که حرف در جایگاه n به جایگاه (27 − n) نگاشت می‌شود.

از آنجا که این نگاشت متقارن است، اتبش معکوس خودش است — اجرای دوبارهٔ رمز، متن اصلی را برمی‌گرداند، پس همان ابزار هم رمزگذاری و هم رمزگشایی می‌کند. این رمز در دوره‌های رمزنگاری به‌عنوان مقدمه‌ای بر رمزهای جایگشتی تدریس می‌شود و در پازل‌ها، اتاق‌های فرار، و متون تاریخی (از جمله برخی رمزنگاری‌های کتاب مقدس) دیده می‌شود، اگرچه چون تنها یک کلید ممکن دارد، امنیت واقعی‌ای ارائه نمی‌دهد.