محاسبه‌گر جابه‌جایی کامپتون

درباره این ابزار

این ماشین‌حساب جابه‌جایی طول موج کامپتون، Δλ = λ_c(1 − cos θ)، را به‌دست می‌آورد که هنگام پراکندگی فوتون از یک الکترون آزاد و از دست دادن انرژی رخ می‌دهد — که λ_c طول موج کامپتون الکترون (h/mₑc ≈ 2.426 pm) و θ زاویهٔ پراکندگی است. آرتور کامپتون این جابه‌جایی را در سال 1923 به‌طور تجربی کشف کرد؛ تنها در فوتون‌های پرانرژی مانند پرتو ایکس و پرتو گاما قابل اندازه‌گیری است و دلیل قاطعی بود بر اینکه نور مانند ذره‌های گسسته (فوتون‌ها) رفتار می‌کند که تکانه دارند و فقط موج نیست.

اثر کامپتون در فیزیک پرتو ایکس و تصویربرداری پزشکی (یکی از منابع اصلی پراکندگی تصویر و دوز در رادیوگرافی و CT)، در اخترفیزیک (پراکندگی کامپتون طیف منابع پرتو ایکس و برهم‌کنش‌های فوتون-باریون جهان نخستین را شکل می‌دهد) و در طراحی آشکارساز تابش در فیزیک ذرات نقشی محوری دارد.

دانشجویان فیزیک که مکانیک کوانتومی و دوگانگی موج-ذره می‌خوانند، فیزیک‌دانان پزشکی که دوز و پراکندگی تابش را مدل‌سازی می‌کنند، و پژوهشگرانی که با طیف‌سنجی پرتو ایکس یا گاما کار می‌کنند، همگی با وارد کردن زاویهٔ پراکندگی برای یافتن جابه‌جایی طول موج از این محاسبه استفاده می‌کنند.