ماشین‌حساب حد دائوس

درباره این ابزار

این ماشین‌حساب قدرت تفکیک نظری تلسکوپ را با حد داوس، 116/D ثانیهٔ قوسی، می‌یابد که D قطر دهانه بر حسب میلی‌متر است (یا 4.56/D با D بر حسب اینچ). این حد را اخترشناس ویلیام راتر داوس در سال 1867 از مشاهدات گستردهٔ خودش از ستاره‌های دوتایی نزدیک تدوین کرد؛ همتای تجربی ملاک پراش‌محور ریلی است و نزدیک‌ترین جدایی زاویه‌ای را می‌دهد که تلسکوپی با دهانهٔ معین هنوز می‌تواند دو منبع نقطه‌ای نور — مانند یک ستارهٔ دوتایی — را جدا از هم و نه محوشده در هم نشان دهد.

اخترشناسان آماتور از آن برای قضاوت اینکه پیش از خرید، تلسکوپ واقعاً چه مقدار جزئیات را می‌تواند تفکیک کند استفاده می‌کنند، رصدگران ستاره‌های دوتایی برای بررسی اینکه ابزار معینی می‌تواند جفت مشخصی را جدا کند، و سازندگان تلسکوپ هنگام تعیین مشخصات عملکرد ابزار به آن ارجاع می‌دهند. قطر دهانه را وارد کنید تا قدرت تفکیک نظری را بر حسب ثانیهٔ قوسی ببینید.