เครื่องคำนวณปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริก

เกี่ยวกับเครื่องคำนวณนี้

เครื่องคำนวณนี้ใช้สมการโฟโตอิเล็กทริกของไอน์สไตน์ KE_max = hf − φ (หรือเทียบเท่ากับ hc/λ − φ) เพื่อหาพลังงานจลน์สูงสุดของอิเล็กตรอนที่หลุดออกจากผิวโลหะเมื่อถูกแสงกระทบ โดย h คือค่าคงที่พลังค์, f คือความถี่ของโฟตอน (c/λ สำหรับความยาวคลื่น λ) และ φ คือฟังก์ชันงานของวัสดุ — พลังงานต่ำสุดที่ต้องใช้เพื่อปลดอิเล็กตรอนออกจากโลหะ หากพลังงานของโฟตอนต่ำกว่าฟังก์ชันงาน จะไม่มีอิเล็กตรอนหลุดออกมาเลยไม่ว่าความเข้มของแสงจะมากเพียงใด ซึ่งเป็นหลักฐานสำคัญของธรรมชาติเชิงอนุภาคของแสง

นักเรียนและผู้สอนวิชาฟิสิกส์ใช้สมการนี้เพื่อศึกษาคำอธิบายปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริกของไอน์สไตน์ที่ได้รับรางวัลโนเบลในปี 1905 โดยตรวจสอบโจทย์เรื่องความถี่ขีดเริ่มและศักย์หยุดจากตำรา ป้อนความยาวคลื่น (หรือความถี่) ของโฟตอนและฟังก์ชันงานของวัสดุเพื่อหาพลังงานจลน์สูงสุดของอิเล็กตรอน