เครื่องคำนวณกำลังขยายกล้องโทรทรรศน์

เกี่ยวกับเครื่องคำนวณนี้

กำลังขยายของกล้องโทรทรรศน์เป็นไปตามอัตราส่วนง่าย ๆ M = ความยาวโฟกัสกล้องโทรทรรศน์ / ความยาวโฟกัสเลนส์ใกล้ตา ดังนั้นกล้องโทรทรรศน์ความยาวโฟกัส 1000 มม. ที่จับคู่กับเลนส์ใกล้ตา 10 มม. ให้กำลังขยาย 100× และเปลี่ยนเป็นเลนส์ใกล้ตา 25 มม. จะลดเหลือ 40× กล้องโทรทรรศน์ตัวเดียวกันจึงให้กำลังขยายได้หลากหลายเพียงแค่เปลี่ยนเลนส์ใกล้ตา โดยไม่เปลี่ยนรูรับแสงหรือความสามารถในการรวมแสงของกล้อง

นักดาราศาสตร์สมัครเล่นใช้การคำนวณนี้เลือกเลนส์ใกล้ตาที่เหมาะกับเป้าหมาย ใช้กำลังขยายต่ำที่มีมุมกว้างสำหรับกระจุกดาวและกาแล็กซี และกำลังขยายสูงสำหรับรายละเอียดของดาวเคราะห์และดวงจันทร์ โดยจำไว้ว่ารูรับแสงของกล้องกำหนดกำลังขยายสูงสุดที่ใช้ได้จริง (ประมาณ 50× ต่อรูรับแสงหนึ่งนิ้ว) เกินกว่านั้นภาพจะมืดและเบลอลงแทนที่จะมีรายละเอียดมากขึ้น