ماشین‌حساب فاصله هایپرفوکال

درباره این ابزار

فاصله هایپرفوکال نزدیک‌ترین نقطه فوکوسی است که همچنان بی‌نهایت را به‌طور قابل‌قبول واضح نگه می‌دارد و به‌صورت H = f²/(N·c) + f محاسبه می‌شود، که در آن f فاصله کانونی، N عدد f (دیافراگم) و c دایره گیجی است — بزرگ‌ترین لکه محوی که چشم آن را نقطه‌ای واضح می‌بیند و به اندازه حسگر و شرایط تماشا بستگی دارد. فوکوس دقیق روی H لبه نزدیک وضوح قابل‌قبول را تقریباً در H/2 قرار می‌دهد، بنابراین همه چیز از آن‌جا تا بی‌نهایت در عمق میدان می‌افتد.

عکاسان منظره و معماری از فوکوس هایپرفوکال برای رسیدن به وضوح از جلو تا عقب — مثلاً از سنگی در پیش‌زمینه تا کوهی دوردست — در یک نوردهی استفاده می‌کنند، بی‌آنکه دیافراگم را تا حد افراطی ببندند که نرمی ناشی از پراش پدید می‌آورد. این تکنیکی اصلی است که در کنار نظریه عمق میدان آموزش داده می‌شود و به عکاس اجازه می‌دهد فوکوس را یک‌بار با علامت‌های فاصله یا یک محاسبه سریع تنظیم کند، به‌جای حدس‌زدن یا تکیه بر جست‌وجوی خودکار فوکوس نزدیک بی‌نهایت.