Mutlak Parlaklık Hesaplayıcı

Bu hesaplama hakkında

Mutlak parlaklık (M), bir yıldızın Dünya'dan tam olarak 10 parsek standart uzaklığına yerleştirilseydi sahip olacağı görünür parlaklıktır ve astronomların yıldızların gerçek uzaklıklarından bağımsız olarak gerçek, öz ışınım güçlerini karşılaştırmasını sağlar. Yıldızın gözlenen görünür parlaklığından (m) ve parsek cinsinden d uzaklığından, uzaklık modülü ilişkisi kullanılarak hesaplanır: M = m − 5·log10(d/10), buna eşdeğer olarak M = m − 5·log10(d) + 5 şeklinde de yazılabilir.

Parlaklık ölçeği logaritmik ve ters çevrilmiş olduğundan (küçük sayılar daha parlak cisimler anlamına gelir), yalnızca uzak olduğu için sönük görünen bir yıldız, görünür parlaklığının işaret ettiğinden çok daha parlak — daha negatif — bir mutlak parlaklığa sahip olacaktır. Bu hesaplama kozmik uzaklık merdiveninin temelini oluşturur: bir yıldızın veya süpernovanın mutlak parlaklığı bilindiğinde veya varsayıldığında (Sefeid değişkenleri ve Ia tipi süpernovalar gibi “standart mumlarda” olduğu gibi), aynı formül yeniden düzenlenerek bunun yerine uzaklığı bulmak için çözülebilir; astronomlar paralaksın ulaşabildiğinden çok daha uzak mesafeleri bu şekilde ölçer.