محاسبه‌گر اتساع زمان

درباره این ابزار

این ماشین‌حساب فرمول اتساع زمان در نسبیت خاص را به کار می‌برد، Δt' = γ·Δt، که γ عامل لورنتس 1/√(1−v²/c²) است. هرچه سرعت جسم v به سرعت نور c نزدیک‌تر شود، γ بی‌کران رشد می‌کند، یعنی ساعتی که نسبت به ناظری ساکن حرکت می‌کند از دید آن ناظر کندتر می‌زند — اثری واقعی و اندازه‌گیری‌شده، نه توهمی ناشی از دیدگاه.

فیزیکدانان ذرات از آن برای توضیح اینکه چرا میون‌های پرسرعتِ ایجادشده در جو بالا با وجود عمر کوتاه در چارچوب سکونشان آن‌قدر می‌مانند که به زمین برسند استفاده می‌کنند، و مهندسان ماهواره باید ساعت‌های GPS را دقیقاً برای همین اثر (همراه با اتساع زمان گرانشی) اصلاح کنند تا موقعیت‌یابی تا چند متر دقیق بماند. دانشجویان فیزیک که پارادوکس دوقلوها را حل می‌کنند، علاقه‌مندان به اخترفیزیک و مهندسانی که با سامانه‌های زمان‌سنجی بسیار دقیق سروکار دارند، همگی از این ماشین‌حساب استفاده می‌کنند تا ببینند وقتی سرعت به سرعت نور نزدیک می‌شود زمان چه‌قدر شدید کش می‌آید.