ماشین‌حساب انرژی جنبشی نسبیتی

درباره این ابزار

در سرعت‌های نزدیک به سرعت نور، انرژی جنبشی دیگر از فرمول کلاسیک KE = ½mv² پیروی نمی‌کند و به عبارت نسبیتی KE = (γ − 1)·m·c² نیاز دارد، که γ = 1/√(1 − v²/c²) عامل لورنتس، m جرم سکون و c سرعت نور است. با نزدیک شدن v به c، γ بی‌کران رشد می‌کند، یعنی انرژی جنبشی به سمت بی‌نهایت واگرا می‌شود — و به همین دلیل هیچ جسم جرم‌داری واقعاً نمی‌تواند به سرعت نور برسد؛ فرمول کلاسیک صرفاً تقریب سرعت پایین این عبارت دقیق است.

دانشجویان فیزیک از این ماشین‌حساب برای دیدن دقیق اینکه مکانیک کلاسیک با افزایش سرعت چقدر از مکانیک نسبیتی فاصله می‌گیرد استفاده می‌کنند، فیزیکدانان شتاب‌دهنده آن را مستقیماً به کار می‌برند چون ذرات در برخورددهنده‌هایی مانند LHC به‌طور معمول به ۹۹٫۹۹۹۹% سرعت نور می‌رسند، و اخترفیزیکدانان هنگام مدل‌سازی پرتوهای کیهانی و دیگر ذرات بسیار سریع مشاهده‌شده در طبیعت از آن بهره می‌برند.