Stellaire lichtkracht calculator

Over deze rekenmachine

De lichtkracht van een ster — het totale vermogen dat ze uitstraalt — volgt de wet van Stefan-Boltzmann: L = 4πR²σT⁴, waarbij R de straal van de ster is, T de oppervlakte- (effectieve) temperatuur, en σ de constante van Stefan-Boltzmann. Omdat de lichtkracht schaalt met het kwadraat van de straal maar met de vierde macht van de temperatuur, heeft een bescheiden stijging van de temperatuur een veel groter effect op de helderheid dan een even grote relatieve toename van de grootte — deze rekenmachine drukt het resultaat doorgaans uit ten opzichte van de lichtkracht van de zon (L☉), voor een eenvoudige vergelijking.

Astronomen gebruiken dit verband om sterren te plaatsen op het Hertzsprung-Russell-diagram, om via de omgekeerde-kwadratenwet afstanden tot sterren te schatten zodra de lichtkracht bekend is, en om sterren te classificeren naar evolutionaire fase — een rode reus is vooral lichtkrachtig door zijn enorme straal, terwijl een blauwe hoofdreeksster vooral lichtkrachtig is door zijn hoge temperatuur. Voer de straal en de oppervlaktetemperatuur van een ster (ten opzichte van de zon) in om de lichtkracht te vinden.