เครื่องคำนวณความส่องสว่างของดาวฤกษ์

เกี่ยวกับเครื่องคำนวณนี้

ความส่องสว่างของดาวฤกษ์ — กำลังรวมที่มันปล่อยออกมา — เป็นไปตามกฎสเตฟาน-โบลต์ซมันน์: L = 4πR²σT⁴ โดยที่ R คือรัศมีของดาว, T คืออุณหภูมิพื้นผิว และ σ คือค่าคงที่สเตฟาน-โบลต์ซมันน์ เนื่องจากความส่องสว่างแปรผันตามรัศมีกำลังสองแต่แปรผันตามอุณหภูมิกำลังสี่ การเพิ่มอุณหภูมิเพียงเล็กน้อยจึงมีผลต่อความสว่างมากกว่าการเพิ่มขนาดในสัดส่วนเท่ากันมาก — เครื่องคำนวณนี้มักแสดงผลลัพธ์เทียบกับความส่องสว่างของดวงอาทิตย์ (L☉) เพื่อให้เปรียบเทียบได้ง่าย

นักดาราศาสตร์ใช้ความสัมพันธ์นี้เพื่อจัดวางดาวฤกษ์บนไดอะแกรมเฮิรตสปรุง-รัสเซลล์ ประมาณระยะทางไปยังดาวฤกษ์ด้วยกฎกำลังสองผกผันเมื่อรู้ความส่องสว่างแล้ว และจำแนกดาวฤกษ์ตามช่วงวิวัฒนาการ — ดาวยักษ์แดงส่องสว่างมากเพราะมีรัศมีใหญ่มหาศาลเป็นหลัก ขณะที่ดาวลำดับหลักสีน้ำเงินส่องสว่างมากเพราะมีอุณหภูมิสูงเป็นหลัก ป้อนรัศมีและอุณหภูมิพื้นผิวของดาว (เทียบกับดวงอาทิตย์) เพื่อหาความส่องสว่างของมัน