ماشین‌حساب زمان سفر نور

درباره این ابزار

نور در خلأ با سرعت ثابت c = ۲۹۹٬۷۹۲٫۴۵۸ km/s حرکت می‌کند، بنابراین زمان پیمودن هر مسافت به‌سادگی t = d/c است — همان رابطه‌ای که پشت تعریف سال نوری (مسافتی که نور در یک سال ژولیانی می‌پیماید) و پشت واحدهای دقیقه نوری یا ثانیه نوری قرار دارد که ستاره‌شناسان برای فاصله‌های نزدیک‌تر به‌کار می‌برند. چون این سرعت ثابتی جهانی است، حد نهایی سرعت هر سیگنال یا اطلاعات را هم تعیین می‌کند، نه فقط نور مرئی.

ستاره‌شناسان از زمان سفر نور برای توصیف «قدمت» نور یک ستاره یا کهکشان دوردست در لحظه رسیدن به ما استفاده می‌کنند — یعنی این اجرام را نه آن‌گونه که اکنون هستند بلکه آن‌گونه که هنگام ترک نور بودند می‌بینیم — و مهندسان فضاپیما از آن برای محاسبه تأخیر ارتباط با کاوشگرهایی مانند مریخ‌نوردها بهره می‌برند، جایی که یک رفت‌وبرگشت فرمان و پاسخ می‌تواند بیش از ۲۰ دقیقه طول بکشد. همچنین شیوه‌ای استاندارد برای ساختن شهود از مقیاس نجومی در آموزش علوم است.