Sensitiviteit & specificiteit calculator

Over deze rekenmachine

Elke diagnostische test wordt beoordeeld aan de hand van een 2×2-tabel met terecht-positieven, fout-positieven, terecht-negatieven en fout-negatieven, en uit die vier aantallen volgen de maten die bepalen hoe goed de test werkelijk is: Sensitiviteit = TP / (TP + FN), het deel van de mensen dat echt de aandoening heeft en door de test terecht wordt aangemerkt, en Specificiteit = TN / (TN + FP), het deel van de mensen zonder de aandoening dat de test terecht vrijspreekt — met de totale nauwkeurigheid = (TP + TN) / totaal getest.

Deze twee getallen zijn om verschillende redenen belangrijk: een hoge sensitiviteit krijgt prioriteit bij screeningstests, waar het missen van een echt geval (een fout-negatief) gevaarlijk is, terwijl een hoge specificiteit prioriteit krijgt wanneer een fout-positief onnodige invasieve vervolgstappen zou uitlokken, en daarom wordt dezelfde onderliggende testrekenkunde anders toegepast op een kankerscreening dan op een bevestigende diagnostische assay.

Epidemiologen en biostatistici die nieuwe diagnostische hulpmiddelen evalueren, laboratoriumprofessionals die de prestaties van een assay valideren en studenten geneeskunde en volksgezondheid die statistiek over testkenmerken leren, gebruiken allemaal deze berekening als de standaard eerste stap bij het beoordelen van de bruikbaarheid van een diagnostische test in de praktijk.