ماشین‌حساب حد Roche

درباره این ابزار

حد Roche کمینهٔ فاصله‌ای است که یک جرم آسمانی کوچک‌تر (یک قمر یا ماهواره) می‌تواند پیش از آنکه نیروهای کشندی جرم بزرگ‌تر از جاذبهٔ خودِ جرم کوچک‌تر فراتر رود و آن را از هم بپاشد، به گرد آن بگردد. این ماشین‌حساب از فرمول حد Roche سخت، d = R · (2 · ρM/ρm)^(1/3)، استفاده می‌کند، که در آن R شعاع جرم اصلی، ρM چگالی آن و ρm چگالی ماهواره است — این فرمول فرض می‌کند ماهواره فقط با جاذبه در کنار هم نگه داشته می‌شود، نه با هیچ مقاومت کششی درونی.

این مفهوم که به نام ستاره‌شناس فرانسوی ادوآر روش نام‌گذاری شده، توضیح می‌دهد چرا سیاراتی مانند زحل به‌جای یک قمر بزرگ نزدیک، سامانه‌ای از حلقه دارند — هر قمری که درون حد Roche شکل گرفته یا به آن وارد شده باشد، بر اثر تنش کشندی به حلقه‌ای از خرده‌سنگ متلاشی می‌شود. ستاره‌شناسان و دانشجویان اخترفیزیک از حد Roche برای پیش‌بینی پایداری یک قمر یا سیارک نزدیک‌مدار، درک خاستگاه حلقه‌های سیاره‌ای، و مدل‌سازی رویدادهای تخریب کشندی اطراف ستارگان و سیاهچاله‌ها استفاده می‌کنند.