เครื่องคำนวณขีดจำกัดโรช

เกี่ยวกับเครื่องคำนวณนี้

ขีดจำกัดโรช คือระยะห่างต่ำสุดที่วัตถุท้องฟ้าขนาดเล็กกว่า (ดวงจันทร์หรือดาวบริวาร) จะสามารถโคจรรอบวัตถุที่ใหญ่กว่าได้ ก่อนที่แรงไทดัลของวัตถุใหญ่จะเกินแรงโน้มถ่วงในตัวเองของวัตถุเล็กและฉีกมันออกจากกัน เครื่องคำนวณนี้ใช้สูตรขีดจำกัดโรชแบบแข็งเกร็ง: d = R · (2 · ρM/ρm)^(1/3) โดยที่ R คือรัศมีของวัตถุหลัก, ρM คือความหนาแน่นของวัตถุหลัก และ ρm คือความหนาแน่นของดาวบริวาร — สูตรนี้สมมติว่าดาวบริวารยึดตัวไว้ด้วยแรงโน้มถ่วงเท่านั้น ไม่มีความแข็งแรงเชิงดึงภายในใด ๆ

แนวคิดนี้ตั้งชื่อตามนักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศส เอดัวร์ โรช อธิบายว่าทำไมดาวเคราะห์อย่างดาวเสาร์จึงมีระบบวงแหวนแทนที่จะมีดวงจันทร์ขนาดใหญ่ดวงเดียวอยู่ใกล้ ๆ — ดวงจันทร์ใดก็ตามที่ก่อตัวหรือเคลื่อนเข้ามาภายในขีดจำกัดโรชจะถูกฉีกเป็นวงแหวนเศษซากด้วยความเค้นจากแรงไทดัล นักดาราศาสตร์และนักศึกษาดาราศาสตร์ฟิสิกส์ใช้ขีดจำกัดโรชเพื่อทำนายว่าดวงจันทร์หรือดาวเคราะห์น้อยที่โคจรใกล้จะมีเสถียรภาพหรือไม่ เพื่อเข้าใจที่มาของวงแหวนดาวเคราะห์ และเพื่อจำลองปรากฏการณ์การแตกสลายจากแรงไทดัลรอบดาวฤกษ์และหลุมดำ