ماشین‌حساب بازده بدهی

درباره این ابزار

بازده بدهی به‌صورت NOI ÷ مبلغ وام × 100 محاسبه می‌شود و درآمد عملیاتی خالص یک ملک تجاری را به‌صورت درصدی از مانده وام بیان می‌کند، نه درصدی از قیمت خرید یا ارزش ملک. برخلاف نسبت وام به ارزش یا نسبت پوشش بدهی، بازده بدهی نرخ بهره، دورهٔ استهلاک و نرخ سرمایه‌سازی را کاملاً نادیده می‌گیرد، که باعث می‌شود با ساختاردهی خلاقانهٔ وام به‌سختی بتوان آن را بهتر نشان داد.

وام‌دهندگان وام مسکن تجاری، به‌ویژه در پذیره‌نویسی CMBS (اوراق بهادار پشتوانه‌دار وام‌های ملکی تجاری)، حداقل آستانهٔ بازده بدهی — معمولاً حدود 10% — را به‌عنوان آزمون کف مستقل از نسبت‌های دیگر تعیین می‌کنند، چون مستقیماً پاسخ می‌دهد وام‌دهنده اگر مجبور به ضبط وثیقه شود با درآمد ملک به‌تنهایی چقدر سریع می‌تواند مانده وام را بازیابد. سرمایه‌گذاران املاک و کارگزاران وام مسکن آن را در ابتدای معامله حساب می‌کنند تا بسنجند وام‌دهنده احتمالاً چه میزان اهرم را تأیید می‌کند.